Tragisch letterwoord als merknaam? Gonna have a bad time

Niet zo gek lang geleden ging er een Gentse onderzoeksgroep gebukt onder de naam ‘C.R.E.A.T.I.V.E.’. Waarvoor elke letter stond, ontgaat me even. Dit was alleszins het logo, dat voor zichzelf spreekt.

creative

Jammer genoeg zijn we aan de KU Leuven in hetzelfde bedje ziek. Letterwoorden als Toledo (TOetsen en LEren Doeltreffend Ondersteunen), KONDOR (Kwaliteitssysteem inzake ONDerwijs Ontwikkelen en Realiseren) en het recente COBRA (COöperatief werken aan Reflectie over en Actie in onderwijs, waarbij de nodige Checks en Balances zijn ingebouwd) doen vermoeden dat er een voltijdse stafmedewerker belast wordt met de ontwikkeling van steeds nieuwe afkortingen. Desgevallend stel ik mij graag kandidaat, van zodra deze functie vacant wordt. Ik bedoel maar… COBRA klopt niet eens!

Tragisch

Vandaag spotte ik in mijn thuisdorp een nieuwe knaller van formaat: European Underground Research Infrastructure for DIsposal of nuclear waste in Clay Environment, oftewel Euridice, een Europees project voor de berging van nucleair afval. Sommige afkortingen zijn werkelijk voorbestemd, nietwaar? Toch hoop ik dat deze ‘nomen’ geen ‘omen’ inhoudt. Toegegeven, Euridice bekt best lekker, maar is het wel verstandig om het meest omstreden aspect van kernenergie te koppelen aan een Griekse tragedie? Lees verder

Ben ik zo verliefd op cinema dat ik de bullshit van Kinepolis tolereer?

Ik ben tien jaar en het is feest. Ik mag namelijk drie nachtjes logeren bij mijn favoriete nichtje en neefje in Boechout. Voor een kempenzoon die zelden de zandbodem verlaat, is Boechout (en bij uitbreiding Antwerpen) een ab-so-lu-te wereldmetropool. Trams! McDonalds!! ROLTRAPPEN OVERAL!!!

De laatste avond hebben de tante en nonkel van dienst een verrassing in petto. De autosnelweg op, de afrit af en daar zie ik in de verte de grote letters aan de horizon verschijnen. Cinematijd!

metropolis

Lees verder

Bij de dokter van wacht(en en wachten en wachten)

Ken je die mop van de man met de bloedende vinger? Vandaag was ik de mop. Lachen was dat!

Vorige week was het ook al prijs. Ik sta bekend om mijn scherpe pen, maar mijn aardappelschillertje kan er ook wat van. Rrrrits!

IMG_20150423_164630

Vandaag ging ik wat meer in de diepte. Ik stond op met een onverklaarbare drang om de afwas te doen (op zich al voldoende reden om naar de dokter te snellen). In mijn enthousiasme brak ik een glas, sneed ik mijn pink en kleurde ik het sop dieprood.

IMG_20150502_150110

Na een bijna-appelflauwte en eerstelijnszorg van de vriendin belandde ik zo om 11 uur ’s morgens in de wachtzaal van de wachtpost Oost-Brabant. Helaas, ik zat daar niet alleen. De rest van Oost-Brabant tekende ook present. Lees verder

Hoekjes met een hoek af: de campus sociale wetenschappen

renoveren

Ja, Guido, ja! Renoveren is het verleden eren. Zo telt de campus sociale wetenschappen enkele hoekjes die niet helemaal lijken te passen in het hedendaagse masterplan. Hoekjes, die niet rijmen met het grote geheel. Hoekjes, waarover men op een vergadering waarschijnlijk besloten heeft om ze te… nou ja… goh…

Ik koester die hoekjes met een hoek af. Koestert u even met mij mee? Hmmm, dat klinkt haast erotisch. “Hey baby, zal ik jou eens lekker koesteren?”

Euh, anyway… Lees verder

Een eng idee (poging tot inleving)

In een recent opiniestuk (De Morgen, 14.03.2015) toont Marc Didden zich een groot retoricus. Als reactie op een blogpost die het fenomeen ‘cat-calling’ aanklaagt (Yasmine Schillebeeckx, 07.03.2015), haalt Marc een dozijn stijlfiguren uit de kast om de essentie van Yasmines verhaal te ondersneeuwen. Hij doet dit – en ik beperk mij tot de duidelijkste illustraties -:

Door de boodschap te minimaliseren:

 “Ik las ook hier en daar (…) dat ze wel eens nagefloten worden door bronstige bouwvakkers die ook nog iets als “Ciao bella!” roepen. Hoe erg is dat, zeg?”

“Mag iemand (…) zijn appreciatie voor een persoon van het andere geslacht dan niet te kennen geven via een vriendelijke blik, een appreciërende kleine knik of een klein, bewonderend fluitsignaal?”

“In het algemeen vind ik toch dat (…) de vrouw an sich niet met minder egards benaderd wordt dan andere menstypes.”

Lees verder

Bliksem

En jullie maar denken dat ik een man van maar één talent ben.

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

(Je wilt niet weten hoeveel tijd ik hierin gestoken heb. Nooit nog maak ik zoiets!)

Maarten gaat naar de eucharistie

20 minutes of pain: Dealing with a time constrained conference presentation

Vandaag nam ik nog eens deel aan een eucharistieviering. Voor de jongste lezers: de eucharistie is een beetje de Basic Fit voor de derde leeftijd. De fitness staat geprogrammeerd in de voormiddag – het piekuur voor 65-plussers – en bestaat uit laagdrempelige oefeningen zoals rechtstaan, zitten, terug rechtstaan, even naar voor wandelen en terug zitten. Zoals Basic Fit zijn er waarschijnlijk ook veel meer mensen geabonneerd op de kerk dan er aanwezigen zijn. En, opnieuw zoals Basic Fit, investeert de kerk in nieuw cliënteel, hierna de ‘communiclantjes’ genoemd.
Lees verder

Pimp my gang van op’t werk: 9 voorstellen tegen gênantigheid

Dit is dé gang.

gang

De gang is lang. Hemeltergend lang. Vooral, wanneer je in de verte een collega tegemoet ziet wandelen. Want telkens weer moet je een beslissing nemen: wanneer, oh wanneer, begroet je de collega en dus hoe lang staar je hem of haar in de verte aan met uitgestreken aangezicht?

Afbeelding1

Naar je horloge kijken (ook al weet je perfect hoe laat het is), je smartphone checken (neen, je hebt geen nieuwe meldingen), je paperassen doorbladeren (zeer onhandig wanneer je wandelt) en dan plots dat vriendelijke knikje naar de tegenligger. Bij mede-assistenten durf ik al eens zot te doen. Bij professoren iets minder. Soms neemt de tegenpartij een afslag, voordat je aan de ongemakkelijke begroeting komt. Dat is zo mogelijk nog erger, want niet begroeten is onbeleefd.

Daarom, beste collega’s, na eerdere succesprojecten als ‘Pimp my inkomhal‘ & ‘Pimp my doctoraatsverdediging‘ volgt nu een reeks voorstellen om dit dagelijkse vertoon aan gênantigheden een halt toe te roepen. Het is tijd voor:

PIMP MY GANG VAN OP ‘T WERK (achtergrondmuziek optioneel)

Lees verder