Dromen over examens van prof. Tim Smits

dreamingoftim.png

Op je huwelijksreis moet je kunnen loslaten en vooral niet – oh lieve God, neen- vooral niet beginnen bloggen. Dat lukte mij tot nu toe wonderwel, maar nu breekt nood ondubbelzinnig wet. Nu moet ik vanop mijn terras in de Provence mijn blog inkruipen om de puntjes op de i te zetten.

De oorzaak? Een bijzonder gedetailleerde variant op een steeds wederkerend droommotief vannacht. In dat motief ontdek ik telkens dat ik mijn secundair onderwijsdiploma nog niet behaalde. Om te voorkomen dat de bovenbouw (universitair diploma en daaropvolgende loopbaan) in elkaar zakt, moet ik dan het zesde middelbaar overdoen, in het Sint-Jan-Berchmanscollege in Mol, als dertigjarige tussen een bende tieners, van de lessen Grieks tot en met lichamelijke opvoeding.

Vannacht pakte het iets anders uit…

De premisse

Ik ben mezelf en alles is normaal. Ik werk aan de KU Leuven als programmaverantwoordelijke bij de afdeling Communicatiewetenschappen samen met mijn toffe collega’s. Ik heb geen universitair diploma en iedereen is geluk… wacht, WAT?

Blijkbaar ben ik nog drie examens verwijderd van mijn masterdiploma. Als ik die niet snel succesvol afleg, is het professionele verhaal over en uit. Twee examens leg ik pas in augustus af; het derde doe ik nu in juni. Dat derde examen is niets minder dan Reclameleer van prof. Tim Smits.

De uitdaging

Natuurlijk heb ik geen enkele les bijgewoond en heb ik geen letter gestudeerd, want zo gaat dat in dromen. Gelukkig is het een multiple choice examen, hetgeen doorgaans in mijn voordeel speelt (lekker rekenen hoeveel antwoorden ik beredeneerd kan gokken en zo). Bovendien is professor en collega Tim Smits zo vriendelijk om mij een paar antwoorden in te fluisteren. Prof. Smits heeft mij graag en wil graag dat ik tewerkgesteld kan blijven. In de droom, hè, Tim, in de droom.

Het zal helaas een maat voor niets blijken; ik maak geen schijn van kans. De droomversie van Reclameleer heeft inhoudelijk meer weg van een cursus microbiologie. Bovendien is prof. Smits creatief omgesprongen met de meerkeuzevragen. Elke vraag moet beantwoord worden aan de hand van een zevenpunt-Likertschaal van helemaal akkoord tot helemaal niet akkoord. Daarbij moeten de studenten niet één, maar twee schaalpunten per vraag aanduiden en per schaalpunt moet je aangeven hoe zeker je van je antwoord bent. Prof. Smits toont ons trots zijn toverformule, waarmee hij de eindscore zal berekenen. Ik begrijp de formule niet. Niemand begrijpt ze.

Prof. Smits zou ten slotte zichzelf niet zijn, mocht hij niet ook aan de fysieke gezondheid van zijn studenten denken. Zitten is het nieuwe roken, dus moet elke student een heus parcours afleggen, bestaande uit een rij van veertig schoolbanken, waarop telkens één vraagformulier ligt.

De strijd

Terwijl mijn medestudenten vrolijk van vraagformulier naar vraagformulier lopen en één voor één de examenbundel aan het einde van het examinatieparcours ingevuld afgeven, kijk ik vertwijfeld toe. Ik weet niets, maar ik ben wel naar het examen gekomen. Ik beantwoord twee vragen (foutief) en geef snel af. Dat worden drie examens in augustus, sus ik mezelf.

Na het examen kom ik echter stilaan in opstand tegen mijn eigen droom. Dit klopt niet, dit kan niet, ik heb wél een masterdiploma in de communicatiewetenschappen! Overtuigd van mijn eigen gelijk wandel ik de ombudsdienst van onze universiteit binnen en neem ik de glazen lift (een beetje zoals bij het Rectoraat) naar de afdeling ‘Alfabetisering’. Daar worden namelijk de dossiers van alle alumni alfabetisch geklasseerd. Uiteraard.

Ik wandel een modern landschapsbureau binnen, alwaar drie schone jonkvrouwen elk achter hun eigen scherm druk aan het typen zijn. Ietwat verlegen vraag ik het dossier van Maarten Corten op. “Maarten Corten!”, gieren de dames, “ja, jou kennen we wel! We volgen jouw verhaal al een hele tijd op de sociale media.” Blijkbaar heb ik op mijn blog uitvoerig verslag gebracht over mijn laatste hindernissen naar het masterdiploma en bovendien worden die schrijfsels massaal gelezen. Ja, kijk, het is nog altijd MIJN droom, hè…

Gelukkig zijn de dames van Alfabetisering professionals en overhandigen ze vliegensvlug (want alfabetisch gerangschikt) mijn dossier. Er bestaat geen twijfel; ik heb het examen Reclameleer lange tijd geleden met succes afgelegd en ik heb mijn masterdiploma wel degelijk op zak. Oef!

De complicatie

Maar wacht eens even. Ik heb het examen voor Reclameleer opnieuw afgelegd. En ik heb maar twee vragen ingevuld. Ik ga sowieso buizen! Die score gaat mijn oude score vervangen!! Dus gaat mijn masterdiploma ongeldig gemaakt worden!!!

Ik overweeg mijn opties. Durf ik aan prof. Smits te vragen om mijn examen ‘toevallig’ kwijt te spelen? Dan vraag ik hem om steenhard te frauderen; dat kan ik niet. Bovendien heb ik op mijn blog zo’n groot spel gemaakt van dat examen dat mijn lezers (zó ongelooflijk veel lezers in mijn droom!) een resultaat gaan verwachten. Ik kan dit examen simpelweg niet wegmoffelen! Ik ben de maker van het net dat zich nu rondom mij sluit. Mijn hoogmoed brengt mij onverbiddelijk ten val. Ik ben het hoofdpersonage in mijn eigentijdse Griekse tragedie, een digitale Daedalus die te hoog wou vliegen in de stralende blogosfeer!

De victorie

Plots zie ik een geniale uitweg. Ik schrijf simpelweg op mijn blog dat ik mijn masterdiploma wel degelijk reeds behaald heb. Ge-ni-aal (in mijn dromen, hè).

Zoals ik dus bovenaan deze blogpost al aangaf: nood breekt wet. Daarom verspreid ik nu graag onderstaande mededeling:

Bij deze bevestig ik formeel dat ik, Maarten Corten, nu zeven jaar in het bezit ben van een KU Leuven masterdiploma in de communicatiewetenschappen. Ik heb het examen voor het vak ‘Reclameleer’ – dat destijds gedoceerd werd door prof. Paul Ketelaar – in academiejaar 2008-2009 met succes afgelegd. Het resultaat op het examen van prof. Tim Smits is ongeldig. Ik herhaal: ON-GEL-DIG!

 

Aan alle blokkende studenten: onderschat niet wat jullie elke examenperiode en elk academiejaar weer verwezenlijken en onderschat nog minder wat die inspanning op lange termijn waard is. Ik wens jullie alvast op korte termijn veel succes toe!

Advertenties

2 thoughts on “Dromen over examens van prof. Tim Smits

  1. Had al het bovenstaande niet simpelweg vermeden kunnen worden als ik je nu een gewone kaart had gegeven in plaats van een gepersonaliseerde versie van onze studieprogramma visuals…?
    Mijn God, waar zal ik straks toch van gaan dromen…

  2. Ik weet niet wat de buren gedacht hebben, maar ik ben hier luidkeels en herhaaldelijk in een schaterlach uitgebarsten. Maarten, waar blijf je het halen? Heerlijke lectuur. Daar word ik gewoon gezond van! Tot binnenkort. Grtjs, Voke. Date: Tue, 17 May 2016 12:58:45 +0000 To: jancorten@hotmail.com

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s