Zetten we straks onze regering ook echt in lockdown?

Zetten we straks, wanneer het allemaal voorbij is, onze regering ook een tijdje in lockdown?

Zullen we onze leiders uit de dagdagelijkse gang van zaken plukken en onderwerpen aan strenge verhoren, in het parlement, in de Zevende Dag, online? Zullen we hen echt niet toelaten om rond de pot draaien en dwingen tot volledige transparantie? Zullen wij elke afgelegde verklaring tegen het licht houden en onze leiders confronteren met het nadeel van de twijfel? Zullen wij ook het dreigingsniveau maximaal houden, zolang niet alles geweten is wat er moet geweten zijn over de genomen maatregelen?

Zullen we straks onze journalistieke troepen massaal naar de Wetstraat sturen en dit ten koste van andere berichtgeving? Zullen we hen dan evenveel aandacht schenken, als we dit weekend poezen de wereld hebben ingestuurd? Zullen we dan dagen, weken lang een hashtag #govlockdown voeden? Zullen we op onze beurt aan onze leiders vragen een tijdlang niets meer te tweeten om deze operatie niet in gevaar te brengen?

Zullen we blijven roepen dat journalisten hun pennen moeten blijven aanscherpen? Dat de oppositie op positie moet blijven staan? Zullen we als achterban onze bankzitters achter hun veren blijven zitten? Zullen we het blinde vertrouwen dat we onze regering nu hebben overhandigd, straks met argusogen terug opeisen?

Of toch niet?

Zullen we snel vermoeid worden? Zullen we ons gaan vervelen? Zullen we het toelaten dat de operatie komende winter ondergesneeuwd geraakt met andere actualiteitjes, meninkjes, stellingnaampjes?

Zullen we, sneller dan ons lief is, aanvaarden dat onze regering ‘destijds’ onze hoofdstad heeft bezet zonder daarna volledige transparantie over de besluitvorming en informatie te vragen? Zullen we in de kerstperiode toch genoegen nemen met een black box die ongeopend blijft?

Zal de angst wegebben die onze regering via haar handelen opriep, om vervolgens op te roepen niet in angst te handelen? Zal het ons na een tijd nog kunnen boeien waarom onze medeburgers, onze hoofdstad, ons land een tijdlang in de boeien werd geslagen?

Ik vrees ervoor.

Ik vrees dat we uiteindelijk zullen wegzappen. Dat we de vraag naar transparantie permanent zullen parkeren onder het menu ‘later kijken’. Ik vrees dat de latenightshow BrusselsLockdown nu al sterk heeft ingeboet aan kijkcijfers. Ik vrees dat het een en ander zeer snel te lang gaat duren voor ons. De ADHDemocratie is niet gemaakt voor een terugblik van lange adem. Mediaprofessionals weten dat. Politici ook.

Dàt is mijn grootste vrees.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s