9 cd’s die herinneringen oproepen. ’t Is allemaal Korn. En ik drink graag Ovomaltine.

Autosave-File vom d-lab2/3 der AgfaPhoto GmbHHeeft u mij ooit al een beker melk met Ovomaltine zien opdrinken? Dat schijnt een spektakel te zijn. Het recept is ondertussen al wat verzacht om een breder publiek aan te spreken. Een beker Ovomaltine vandaag is niet dezelfde beker die ik als kind naar binnen kapte. Maar dat weerhoudt mij niet om nu nog dagelijks een nieuw gevulde beker op te drinken. Al dekt ‘drinken’ de lading niet. Ik giet zo’n beker telkens in één teug naar binnen. Ik verteer de Ovomaltine niet. De Ovomaltine verteert mij.

Hmmm, Ovomaltine.

…Maar dat was eigenlijk mijn punt niet. Mijn punt was Korn.

Het punt

Ik luister naar Korn zoals ik Ovomaltine drink. Het recept is ondertussen al wat verzacht om een breder publiek aan te spreken. De Korn van vandaag is dus niet dezelfde Korn die ik als puber naar binnen kapte. Maar dat weerhoudt mij niet om nu nog hun nieuwe cd’s te beluisteren. Al dekt ‘beluisteren’ de lading niet. Ik giet een nieuwe cd telkens in één teug naar binnen. Ik luister zo’n cd kapot. Totdat ik hem echt beu ben, welteverstaan. Dan kan de cd terug de schuif in.

Nu al sorry voor de flauwe metafoor die er aankomt

Als ik die cd dan enkele jaren later terug van onder het stof haal, gebeurt er iets opmerkelijk, maar ongetwijfeld herkenbaar. Door de hoofdtelefoon knalt namelijk ook het stukje verleden waarin ik die muziek ontdekte. Taferelen, situaties, emoties, zelfs geuren van toen en daar staan op die cd’s gebrand. De discografie van Korn is een trein die her en der halt houdt aan kleine, vaak banale stopplaatsen in mijn hoofd. Dames en heren, u bevindt zich op de L-trein richting Vandaag-Centraal via Pubergem en Studentebeek. Ik wens u een aangename reis.

Flauw, ik weet het. Sorry.

De L-trein, met de L van LLLLLLLame!

Self-titled (1994): 4e middelbaar, elke woensdagnamiddag (2000). Een computercursus C volgen, georganiseerd door een duo Limburgse übernerds van het vijfde middelbaar. Kat en muis ontwikkelen in ASCII-code en dan volproppen met cheats. Lachen.

Life is peachy (1996): 4e middelbaar, winter (2000). ’s Avonds laat fietsen naar een feestje in de kelder van een vriend. Dit klinkt meer louche dan het feitelijk is.

Follow the leader (1998): Freak on a leash. Lijflied.

Issues (1999): 3e-4e middelbaar, zomervakantie (2000). In de auto van Spanje terug naar België, met de walkman aan de oren. Nog niet ten volle begrijpen waar die goede man over zingt of welke instrumenten bespeeld worden. Gewoon onderweg zijn. En genieten van de cassette van de grote broer. Waarschijnlijk grotendeels omdat die van de grote broer kwam…

 Untouchables (2002): 5e middelbaar, juni-examens (2002). Voor de eerste keer echt moeten blokken. Puffen in de hitte overdag. Vechten tegen de slaap ’s nachts. De slaap/studie-kamer bedwelmd onder een dikke Fruittella-geur. Afzien. Zowel voor mij als de opzwepende moeder. Het zou niet de laatste keer worden.

Take a look in the mirror (2003): 1ste jaar universiteit, winter. De Leuvense kerstmarkt bezoeken met de Mols-Leuvense vrienden. Een koude neus, roder dan anders. Zorgeloosheid. De ontnuchterende winterexamens moeten nog komen.

See you on the other side (2005): Zzzzzoef, zei de trein. Geen herinneringen om bij uit te stappen.

Untitled (2007): 4e-5e jaar universiteit, zomervakantie (2007). Auto leren rijden. Er niet zo goed in zijn. Grijs weer. Miezer. Niet leuk.

Korn III, Remember who you are (2010): 1ste-2e jaar werk, zomer (2010). Een verjaardagsfeestje in een Molse tuin. Slechtgezind. Maar waarom ook weer? Een nawee van de puberteit.

The path of totality (2011): Deze cd is zo miserabel slecht dat ik hem welgeteld één keer heb opgezet. Ik bedoel: dubstep? Echt, Korn? Echt?

The paradigm shift (2013): Een laptop. Een word-document. Leeg. Writer’s block. Blogstipatie. Dan toch iets proberen. De schrijfarm forceren. Deblokkeren. En schrijven. Blijven schrijven. Een blog. Deze blog. De blog afwerken. Nalezen. Publiceren. De herinnering vervaagt. Neen, ze haalt me in. Ze verandert. Ze verandert in… in… de herinnering verandert in het nu. Ze vallen samen! Ik leef in een herinnering. Maar het nu gaat verder. Oh God, besta ik wel?! Besta ik? Besta? Bes… B…

 The end

k

o

OF MAARTEN CORTEN!!!!!!!

k

o

r

n

or is it…

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s