Toen ik een gsm vond in de bossen en wat er daarna gebeurde! (misschien…)

Reconstructie met dummy gsm

Daar zag ik het liggen. Halverwege mijn wandeling met Hond Twee. In het midden van de Donkse bossen. Geen vingerafdrukken, dacht ik. Waarom weet ik niet precies, maar ik zou bij God geen vingerafdrukken achterlaten. Ik nam een stok en draaide het toestel om. Nokia. Oud modelletje. Ingeschakeld. Batterij volledig opgeladen. Toetsenbord vergrendeld. Een charmante foto van een vrouw op middelbare leeftijd op de achtergrond. Ik haalde mijn zakdoek boven en raapte de gsm op (vingerafdrukken, daar was ik als de dood voor, maar snotslijmsporen vormden blijkbaar geen punt).

Eens thuis scrolde ik door de relatief beperkte telefoonlijst en besloot ‘onze Flip’ op te bellen. Onze Flip nam op, vriendelijke jongen, matig Mols accent. De gsm bleek van zijn vader te zijn. Nog geen half uur later stond dochterlief aan de deur, in Scoutsoutfit met een hele Scoutsklik wachtend in de auto, om de gsm van onze pàpà (iets sappiger Mols accent) op te pikken. En iedereen leefde nog lang en gelukkig.

OR DID THEY?

Bospoeper

Wat deed onze pàpà eigenlijk in de bossen? Wat als onze pàpà nooit gaat wandelen, maar wel vaak ‘voor zijn werk’ op de meest onmogelijke momenten weg moet? Vraagt dochterlief: ’Seg pàpà, wie is die mevrouw eigenlijk op uw gsm-achtergrond?’ Stamelt onze pàpà: ‘Euh, ja, kinneke, dat is euh… seg, maar kom, moete gij onze Flip nog niet bijna gaan ophalen?’

Seriemoordenaar

Of erger nog: hoe is onze pàpà zijn gsm eigenlijk kwijtgespeeld? Door gewoon wat rond te wandelen? Of gebeurde het tijdens een meer intense activiteit? Zoals, ik zeg maar wat, graafwerken of zo? Vraagt dochterlief: ‘Seg pàpà, wat deed gij daar eigenlijk zo ver in de bossen?’ Sust onze pàpà: ‘Binnenkort zal alles duidelijk worden, lief kind. Binnenkort…’ (tun tun duuuuun!)

Sociologisch onderzoek

Of NOG erger: misschien heeft onze pàpà zijn gsm daar met opzet gelegd! Misschien is onze pàpà zo’n triestige socioloog op rust die zijn dagen vult met het opzetten van allerhande krankzinnige experimentjes. Werd ik geobserveerd? Werd mijn burgerzin getest? Maak ik nu kans op een FNAC-bon? Vraagt dochterlief: ‘Seg pàpà, hoe lang gaat dat spelleke nu nog duren? Da ’s nu al de zesde keer deze maand dat ik om uw gsm moet rijden.’ Poneert onze pàpà: ‘Op basis van deze n kan ik nog geen uitspraken doen over mijn onderzoekspopulatie, lieverd. Trommel nu snel je broer Philippe op, dan kan hij de gsm terugleggen voor valavond.’

Ander en beter

Of misschien zoek ik het te ver. Misschien wou onze pàpà wel gewoon een nieuwe, veel duurdere smartphone kopen en is hij dit exemplaar bewust verloren. Dat was dan zonder Supermaarten gerekend. Vraagt dochterlief: ‘Seg pàpà, maar waarom zou’t ge dan nog een nieuwe gsm kopen? Deze werkt toch nog prima! Eigenlijk wel chance dat ze die hebben teruggevonden, hè. Eén kans op honderd. Wa zeg ik? Ieën kààns op duuzend!’ Gromt onze pàpà: ‘Ja, kinneke, chance, ja…’

Mooi zo, Maarten!

Welke situatie ook, dankzij mij is de wereld weer een beetje mooier. Bospoeper ontmaskerd, seriemoordenaar ontdekt, bijgedragen tot wetenschappelijk onderzoek of tot het duurzame gebruik van mobiele technologie,… er ligt sowieso één mottige gsm minder in de Donkse bossen. Bovendien zonder vingerafdrukken van ondergetekende. Mogelijk wel met een beetje snot. Graag gedaan, pàpà.

Advertenties

One thought on “Toen ik een gsm vond in de bossen en wat er daarna gebeurde! (misschien…)

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s